مقاوم سازی فونداسیون

0
7352

مقاوم سازی فونداسیون

مقاوم سازی فونداسیون ساختمان شامل هر تغییری در ساختار یا ابعاد پی موجود ساختمان است. که به منظور تطبیق دادن سرویس دهی پی با شرایط جدید انجام می‌شود. مقاوم سازی ممکن است همراه با ترمیم ‌پی انجام شود. یک ویژگی مقاوم سازی پی این است که اغلب باید مقاوم سازی را در شرایط نامساعد و محدود شده‌ایی انجام داد. ‌این شرایط و محدودیت‌ها ایجاد مشکلات و پیچیدگی‌هایی می‌کند که در نهایت منجر به ساعات کاری بیشتر برای کارگران و هزینه‌های بیشتر مقاوم سازی می‌شود.

در طی زلزله و اعمال نیرو به پی ممکن است گسیختگی‌هایی در پی ایجاد شود که انواع گوناگونی داشته و می‌توان به دو صورت قابل مشاهده و نهان تقسیم بندی کرد. علائم قابل مشاهده نشان می‌دهد قبلاً به وجود آمده‌ ‌یا قسمت‌هایی از آن به علت عدم استحکام خرد شده و فرور یخته ‌دیگر قادر به انجام وظایف خود نیست. از طرفی نشست کردن، جمع شدن، و بر آمدگی خاک، کج شدن ساختمان‌ها، به وجود آمدن شکاف در خاک و به وجود آمدن شکاف در پی و دیوارها در اثر فساد و خوردگی‌، همگی به مقدار کم، نشانه‌هایی از خرابی پنهان پی است و در نهایت گسیختگی پنهان ممکن است به مرور زمان پیشرفت کرده و به صورت گسیختگی‌های قابل مشاهده در آید.

مقاوم سازی فونداسیون

‌ آسیب‌پذیری فونداسیون

معمول‌ترین موارد آسیب‌پذیری فونداسیون و پی به قرار زیر است.

  • وجود نیروی کششی بلند کننده
  • عدم کفایت ظرفیت خمشی یا برشی (برش خمشی یا برش سوراخ کننده) مقطع پی
  • تهاجم مواد شیمیایی مضر موجود در خاک و آب زیرزمینی به بتن پی
  • عدم کفایت مقاومت جانبی برای تحمل نیروهای جانبی وارد بر پی
  • وجود نیروی فشاری یا کششی
  • بیش از ظرفیت سازه‌ای در شمع‌ها

مشکلات مقاوم سازی فونداسیون

‌علاوه بر هزینه بالای بهسازی فونداسیون، این کار در زمان بهره‌برداری از ساختمان، بسیار مشکل است. در هنگام مقاوم سازی پی‌ها، ‌مشکلات زیر مطرح است.

  • لزوم تخلیه تمامی‌ یا قسمتی از فضاهای طبقه همکف یا زیرزمین جهت مقاوم سازی پی
  • تخریب دال کف زمین در داخل ساختمان و سنگ فرش بیرون از آن
  • فضای بسیار محدود در طول عملیات مقاوم سازی به علت وجود پایه‌ها و تکیه‌گاههای موقتی جهت مقاوم سازی پی
  • ارتفاع محدود برای تجهیز ساختمان
  • صدا و لرزش‌های ساختمان

‌اهداف‌ مقاوم سازی‌

  • افزایش مقاومت برشی
  • افزایش عمر و دوام
  • کنترل ترک
  • افزایش مقاومت در برابر خوردگی

انواع راهکارهای رفع عیوب فونداسیون   

برای رفع موارد عیوب پی می‌توان از راهکارهای مختلفی به صورت مجزا و یا در ترکیب با یکدیگر استفاده نمود. به طور کلی تقویت و مقاوم سازی شالوده را می‌توان به کمک یکی از روش‌های زیر انجام داد.

  • تقویت فونداسیون موجود (بهسازی سازه‌ای)
  • بهبود شرایط پی (بهسازی ژئوتکنیکی)
  • کاهش بار وارد بر فونداسیون از طریق سبک کردن ساختمان یا افزایش عناصر مقاوم جانبی

مقاوم سازی پی شامل تقویت شالوده ضعیف و یا احداث شالوده جدید بوده، ولی در بعضی از موارد لازم است شرایط خاک زیر (پی) را بهبود بخشید.

راهکارهای مقاوم سازی فونداسیون

با توجه به نوع ضعف موجود در پی، راهکارهای مختلفی برای مقاوم سازی شالوده وجود دارد.

‌مقاوم سازی پی‌

  • افزایش ابعاد پی
  • افزودن شناژ به پی موجود
  • مقاوم سازی شالوده با کابل‌های پیش‌ تنیده
  • افزایش مقاومت شمع‌های موجود

‌بهسازی ژئوتکنیکی ‌

  • تزریق (اختلاط مکانیکی)
  • ریزشمع
  • احداث شمع
  • تقویت شالوده از زیر‌

افزایش ابعاد پی 

با افزایش ابعاد پی می‌توان سطح تماس بر پی را افزایش داد و از تنش‌های اعمالی بر فونداسیون کاست که این اقدام منجر به‌ افزایش ظرفیت باربری فونداسیون می‌شود. همچنین با افزایش ابعاد فونداسیون و به دنبال آن کاهش تنش موجود در پی، نشست‌های پی خاک نیز کاهش می‌یابد. ‌دو حالت افزایش ابعاد پی وجود دارد.

  • افزایش ابعاد پی و ستون متصل به آن
  • افزایش ابعاد پی به تنهایی

در شرایط مقاوم سازی پی و ستون برای افزایش مقاومت پی موجود باید ابعاد قسمت زیرین فونداسیون را افزایش داد. در این روش فشار خاک اضافه شده باید به صورت یکنواخت به شالوده اعمال شود. کمربند محیطی شالوده باید بار قسمت‌های فوقانی سازه را به خاک زیر آن منتقل نماید.‌

در حالتی که تنها ابعاد شالوده افزایش پیدا کرده و ستون مقاوم سازی نشده باشد، بار اعمالی به قسمت‌های تقویت شده باید مستقیماً به پی موجود منتقل شود. این امر با استفاده از پاشنه یکپارچه‌ای که در محیط و زیر پی‌ قرار گرفته، محقق می‌شود. در این راستا از آرماتورگذاری مناسبی باید در پاشنه مورد استفاده قرار گیرد.

مراحل اجرای راهکار افزایش ابعاد فونداسیون به شرح زیر است.

  • خالی کردن اطراف پی از تراز روی آن تا تراز زیر بتن مگر به اندازه عرضی بیشتر از عرض مورد نیاز مقاوم سازی
  • مضرس کردن سطح بتن در بالا و وجوه عمودی شالوده
  • ایجاد سوراخ‌های افقی در اطراف شالوده برای کاشت شاخک (میخچه)‌‌
  • اجرای بتن مگر اضافی در ناحیه افزایش ابعاد
  • تمیز‌ کردن سطوح تماس اجرای چسب پلیمری بر روی سطوح نمایان پی
  • اجرای آرماتورهای اضافی برای بتن مسلح جدید مطابق نقشه‌های اجرایی
  • اجرای بتن جدید
  • جدا کردن قالب‌ها و مراقبت از پی با پوشاندن سطح بتن با گونی‌های خیس (هرگز نباید پی را مستقیماً با آب خیس نمود، زیرا منجر به شستن  لایه‌های زیر آن می‌شود)
  • مقاوم سازی ستون (در صورت لزوم)
  • پرکردن مجدد پی ترجیحاً با خاک‌های درشت دانه در لایه‌های مختلفی که کاملاً متراکم شده باشند.
  • کامل کردن کف و سنگ فرش روی پی

افزودن شناژ به پی

یکی از راهکارهای تقویت فونداسیون در برابر لغزش، به هم بستن پی‌ها و ایجاد مشارکت تمامی پی‌ها در تحمل بارهای جانبی است. به همین منظور از شناژ برای بستن پی‌ها استفاده می‌شود.

‌یکپارچه سازی فونداسیون

این نوع بهسازی معمولاً در مواردی مورد توجه قرار می‌گیرد که بادبند یا دیوار برشی جدید بین دو ستون احداث شود. در این‌ نوع مقاوم سازی فونداسیون علاوه بر افزایش ظرفیت برشی و خمشی فونداسیون، مقاومت جانبی برای تحمل نیروهای جانبی وارد بر شالوده نیز افـزایش‌ می‌یابد‌.

‌روش تقویت فونداسیون با کابل‌های پیش‌تنیده

یکی از روش‌های تقویت، اعمال نیروی پیش تنیدگی به مقطع است. معمولاً وقتی افزایش عمق شالوده از بالا به دلیل معماری ممکن نباشد، ظرفیت خمشی مثبت و منفی مقطع را می‌توان با عبور کابل های پیش‌ تنیده، در حفره‌های تعبیه شده سراسری در طول شالوده یا در بتن جدید روی وجوه آن و پیش‌ تنیده کردن آنها، افزایش داد. نیروهای پیش‌ تنیدگی فوق در دو امتداد عمودی و افقی به شالوده اعمال می‌شوند. نیروهای پیش تنیدگی قائم باعث افزایش ظرفیت برشی و نیروهای پیش‌تنیدگی افقی باعث افزایش ظرفیت برشی و خمشی به طور همزمان می‌شوند. پیش‌تنیدگی افقی بوسیله کابل‌ها و مفتول‌های متداول و پیش تنیدگی قائم با مقاوم سازی پی با FRP صورت می‌گیرد.

‌افزایش مقاومت شمع‌های موجود

در ساختمان‌های احداث شده بر روی شمع، شمع‌ها ممکن است نتوانند به صورت مناسبی در برابر بارهای جانبی مقاومت کنن. همچنین شمع‌ها ممکن است در محل اتصال به سر شمع دچار مشکل شده باشند. نحوه افزایش مقاومت شمع به شرح زیر است.

  • کندن زمین تا سطحی که خرابی شمع مشهود باشد.
  • لایه‌برداری ازسطح شمع تا قسمتهای داخلی آن به شکلی که خرابی وخوردگی کاملاً از سطح شمع برداشته شود.
  • اجرای آرماتورهای دور شمع و بتن ژاکت دور آن که بر اساس نتایج تحلیل سازه، طراحی شده باشد.
  • پرکردن مجدد شالوده با خاک دانه‌ای متراکم
  • اجرای کف

‌مقاوم سازی فونداسیون بنایی

در مواردی که بنا به دلایلی دیوار بنایی با روش بتن پاشی تقویت شده باشد و شالوده نیز نیاز به تقویت داشته باشد.

راهکارهای بهسازی فونداسیون (بهسازی خاک زیر فونداسیون)  

در روش تقویت ژئوتکنیکی سعی بر افزایش باربری زمین زیر پی به کمک بهبود شرایط خاک و یا انتقال نیرو یا اضافه نیروی پی به لایه‌های تحتانی، بدون افزایش ابعاد هندسی پی می‌باشد.

بهسازی خاک به روش تزریق

بهسازی خاک به روش تزریق‌ با مواد افزودنی از قبیل سیمان، آهک و… به روش تزریق است. هدف از بهسازی خاک به روش تزریق، دستیابی به پارامترهای ژئوتکنیکی اصلاح شده از قبیل مقاومت فشاری، مقاومت برشی‌ یـا نفوذپذیری است. اختلاط خاک برای محدود کردن ‌یا ثابت نمودن مواد شیمیایی مضر در خاک نیز کاربرد دارد. معمولاً سیمان بصورت دوغاب (ترکیب با آب) با خاک مخلوط می‌شود. هر چند امکان استفاده از سیمان بصورت خشک نیز مقدور است، برحسب نوع خاک حجم دوغاب بین ۲۰ تا ۳۰ درصد حجم خاک انتخاب می‌شود. افزودنی‌ها شامل مواد زیر می‌شوند.

سیمان، خاکستر آتشفشانی، سرباره کوره، آهک، سایر مواد شیمیایی ساخت دوغاب طبق مراحل زیر انجام می‌شود.

  • سیستم اختلاط مرکزی، با میکسرهای دور بالا برای اختلاط
  • محل ذخیره موقت دوغاب همراه با همزن‌های دور پایین
  • سیستم پمپاژ

خاک‌های غیرچسبنده معمولاً ساده‌تر از خاک‌های چسبنده مخلوط می‌شوند. به خاک‌های نباتی مقادیر قابل ملاحظه‌ای از مـواد افزودنی باید اضافه نمود و قبل از شروع عملیات اجرایی لازم است از عملکرد سیستم اختلاط در آزمایشگاه اطمینان حاصل کرد. با بهسازی خاک به روش تزریق ‌در محل می‌توان انواع متفاوت خاک‌ها را اصلاح نمود. روش بهسازی خاک زیر فونداسیون بسته به میزان انرژی اختلاط و نوع مواد افزودنی متفاوت است. در خاک‌های نرم این روش در مقایسه با سایر روش‌های اصلاح خاک از اقتصادی‌ترین شیوه‌های بهبود است. در بهسازی خاک زیر فونداسیون با اختلاط دوغاب با خاک، مصالحی ساخته می‌شود که با گذشت زمان سختر شده و مقاومت آن افزایش می‌یابد و می‌تواند بعنوان مصالح مهندسی با خصوصیات ژئوتکنیکی بهتر از خاک محل در طراحی‌ها استفاده شود.

اجرای ریز شمع

ریزشمع‌ها، شمع‌هایی با قطر ۱۰۰ تا ۲۰۰۰ میلیمتر هستند که می‌توانند به صورت عمودی یا مایل در اطراف و جسم شالوده ایجاد شوند. در صورتی که به علت محدودیت‌های فضایی در نزدیکی فونداسیون موجود نتوان از شمع برای افزایش ظرفیت باربری پی استفاده نمود می‌توان از ریز شمع‌ها به جای شمع استفاده کرد. با اجرای ریز شمع‌ها به دلیل نفوذ دوغاب سیمان در خاک، خواص مکانیکی خاک بهبود یافته و ظرفیت باربری آن افزایش می‌یابد. همچنین ریز شمع‌ها در عمقی بیشتر از عمق شالوده نفوذ کرده و بارها را به عمقی بیشتر منتقل می‌کنند.

احداث شمع  

به منظور افزایش ظرفیت باربری ژئوتکنیکی و سازهای شمع‌های موجود، می‌توان با احداث شمع‌های جدید و اتصال آنها به سرشمع موجود، به ظرفیت فشاری، کششی و خمشی گروه شمع موجود اضافه نمود.

انتقال بار شالوده به لایه‌های باربر تحتانی به کمک شمع (پی‌بندی کردن)

در صورتی که شالوده موجود بر روی خاکی با ظرفیت کم احداث شده باشد، با استفاده از این روش تقویت فونداسیون می‌توان بارهای روسازه را به لایه‌های تحتانی خاک که دارای شرایط مناسب‌تری می‌باشند، منتقل نمود.

شمع‌ها بهتر است به صورت جفت و با فاصله‌ای یکسانی از بر دیوار قرار گیرند‌. اگر دیوار در مجاورت ملـک همسایه باشد، به ناچار کلاهک شمع‌ها از یک سمت ادامه می‌یابند. در این مورد شمع‌ها ممکن است تحت کشش قرار گیرند. در نتیجه باید برای کشش طراحی شوند.

با توجه به هزینه‌ای بالا بهسازی فونداسیون همواره سعی شده‌ از روش‌هایی استفاده شود که در آنها مقاوم سازی فونداسیون نیاز نباشد ولی بهسازی آن امری ضروری و اجتناب پذیر است‌. در این رو به بررسی عوامل خرابی و تاثیر گذار بر خاک و فونداسیون و نشست آن پرداخته می‌شود.

عوامل تاثیر گذار در مقاوم سازی فونداسیون

  • شرایط پی
  • شرایط سازه‌ای
  • شرایط ژئوتکنیکی
  • شرایط بارگذاری
  • بهسازی خاک
  • ملاحظات قبل از گودبرداری و اجرای شیروانی پایدار
  • اطلاعات از زمین‌های مجاور و سابقه ساخت و ساز اطراف آن
  • اهمیت سازه
  • تعداد طبقات سازه احداثی
  • گستردگی و بزرگی ابعاد زمین
  • معاینه و بررسی شرایط نامتعارف و ناهمگن
  • موقعیت لرزه‌‌ای‌، لغزش و روانگرایی
  • وجود آب‌های زیر زمینی و تراز آن
  • بررسی عمق یخبندان
  • عمق گودبرداری
  • موقعیت زمین از لحاظ لایه‌های مشکل‌دار

راهکارهایی ارائه شده در مقاوم سازی فونداسیون‌های سطحی

به طور خلاصه برای مقاوم سازی پی‌های منفرد، نواری و گسترده راه‌هایی ارئه شده است که به شرح زیر است.

مقاوم سازی پی‌های منفرد

مشکلاتی که در پی‌های منفرد ممکن است ایجاد شود به شرح زیر است.

  • فشار زیاد خاک زیر پی
  • بلند شدگی پی
  • لغزش پی

روش‌های تقویت برای مقابله فشار زیاد خاک زیر پی

  • ساخت پی بزرگتر در زیر پی موجود
  • اضافه کردن پی‌ها و شمع های جدید در مجاورت پی و اتصال آنها به پی موجود.
  • تبدیل پی منفرد به پی نواری
  • اصلاح خاک زیر پی
  • تبدیل پی منفرد به پی نواری و اجرای یک تیر عمیق بتن مسلح

روش‌های تقویت برای جلوگیری از بلند شدگی ‌

  • روش‌های تقویت برای جلوگیری از لغزش پی
  • بزرگ کردن سطح پی
  • اضافه کردن شناژهای افقی
  • اصلاح خاک مجاور

مقاوم سازی پی‌های نواری یا پی‌های زیر دیوار

ضعف عمده پی‌های نورای به شرح زیر است.

  • فشار زیاد خاک زیر پی
  • بلند شدگ پی

روش‌های تقویت برای مقابله با فشار زیاد خاک زیر پی

  • ساخت پی بزرگتر در زیر موجود
  • اضافه کردن پایه ها و شمع های جدید در مجاورت پی و اتصال آنها به پی موجود
  • تبدیل پی نورای به پی گسترده
  • تبدیل پی نواری به پی گسترده
  • اجرای فونداسیون خورجینی

اجرای شناژ خورجینی (اضافه کردن تیرهای بتن مسلح جدید در دو طرف پی و اتصال این تیرها به یکدیگر به وسیله تیرهای بتن مسلح عرضی)

تعبیه اجزای قائم باربر جانبی مانند دیوارهای بشری و قاب‌های مهاربندی شده

روش‌های تقویت برای جلوگیری از بلند شدگی پی

  • افزایش ابعاد پی موجود (اقتصادی‌ترین روش)
  • اضافه کردن پایه ها و شمع های جدید (کاراترین روش)
  • تعبیه اجزای قائم باربر جانبی جدید

مقاوم سازی پی‌های گسترده

ضعف لرزه‌ای در پی‌های گسترده معمول نبوده ولی می‌توان دو مورد زیر را مطرح نمود.

  • کمبود مقاومت خمشی در تحمل ترکیب بارهای ثقلی و زلزله
  • لغزش پی

روش‌های تقویت برای کمبود مقاومت خمشی پی

  • افزایش موضعی ضخامت پی در محل‌های خاص

روش‌های تقویت پی برای جلوگیری از لغزش

  • اجرای برش در زیر محیط پی

مقاوم سازی و ترمیم نشست

برای اصلاح تخریب‌های ایجاد شده در پی‌ها‌، انواع گوناگون روش‌ها‌ استفاده شده و بستگی به فاکتورهایی مانند اندازه‌های ساختمان و میزان توانایی سازه برای مقاوم سازی و ترمیم روی شکل پی دارد.‌

برای ترمیم نشست پی، روش‌های بسیار متداول از جمله استفاده از بالا بردن پی، ‌یا مخلوط ماسه سیمان مطرح است. برای استفاده از لایه‌ی باربری موجود بدون تغییر در بعضی حالت‌ها، ممکن است شمع جدید استفاده شود که بستگی به وضعیت زمین دارد. برای مقاوم سازی پی‌های از روش قرار دادن میکرو شمع در پی‌ها استفاده می‌شود.

استفاده از میکرو شمع برای مقاوم سازی پی

این روش به صورت اساسی در تمامی ساختمان‌ها در تمامی فصول و انواع شرایط آب و هوایی قابل اجرا است. این روش خواص خاک اطراف را به هم نمی‌زند و خاک دست نخورده باقی می‌ماند‌. ساخت میکرو شمع‌ها با دستگاه حفاری با ابعاد کم صورت می‌گیرد و این شرایط بسیار عالی را در انتخاب محل تقویت و آزادی عمل در حین کار فراهم می‌کند به طوری که هم در داخل فضاهای خانه‌های مسکونی و هم در ساختمان‌های صنعتی می‌‌توان اجرا کرد و همچنین در قسمت زیرزمین ساختمان احتیاجی به تخریب دیو‌ارهای داخل نیست و به راحتی قابل اجرا است. و از دیگر مزیت این روش هزنیه‌ی نه چندان بالا و پیوستگی کار در مقایسه با روش‌های دیگر است.

در حالت کلی این روش پارامترهای مکانیکی خاک را بهبود می‌بخشد‌. حتی در زمانی که خاک زیر فونداسیون از ظرفیت باربری پایینی برخوردار است مقاوم سازی با این روش نتیجه خوبی ارائه می‌دهد. در این روش قسمتی یا کل بار وارده از طرف سازه بر فونداسیون به تراز پایین سطح فونداسیون (جایی که خاک یا بستر قویتر داریم) انتقال داده می‌شود.

این روش علاوه بر کاربرد در احداث سازه‌های جدید، برای مقاوم سازی سازه‌های قدیمی که در حالت تخریب قرار دارند نیز استفاده می‌شود‌. علاوه بر این موارد زیر می‌توان از میکرو شمع‌ها نیز استفاده کرد.

  • شرایط پیچیده و سخت شده در ساخت و ساز
  • تقویت بستر پی ماشین آلات
  • نگهداری سازه‌های موجود از در برابر حرکت فونداسیون
  • در زمان حفاری حجیم که احتمال ریزش وجود دارد
  • در تونل‌ها
  • در اسکلت میکرو شمع‌ها بر اساس آیین نامه روسیه و به روش CBO و CKB به صورت قائم، مورب یا افقی که از داخل دیوار یا فونداسیون عبور می‌کند اجرا می‌شود.

تکنولوژی اجرای میکرو شمع‌ها

بعد از حفر چاهک با ابعاد کم، مصالح اضافی از داخل چاهک خارج می‌شود. سپس مخلوط بتنی به وسیله لوله پمپاژ به داخل چاهک پمپ می‌شود. داخل چاهک تا عمق مشخصی به وسیله مخلوط رسی پر شده و داخل آن شبکه آرماتور کار می‌شود. طول شبکه‌های آرماتور از ۳ متر تجاوز نمی‌کند. شبکه‌های آرماتور در صورت طویل بودن به وسیله جوش به همدیگر متصل می‌شود. بعد از جاگذاری شبکه آرماتور یا همزمان با جاگذاری آن در داخل چاهک لوله تزریق به قطر ۲۵ تا ۵۰ میلیمتر قرار داده می‌شود و به وسیله آن چاهک با ملات ماسه سیمان پر می‌شود.

پس از فشرده کردن چاه، بعد از رسیدن شمع بتنی به ظرفیت باربری نهایی خود، یا استفاده از آزمایش استاتیکی میزان افزایش ظرفیت باربری توسط میکرو شمع اندازه گیری می‌شود.

از ایرادات این روش می‌توان به اتصال نچندان مناسب سر شمع با فونداسیون قدیمن در حالت مقاوم سازی پی اشاره کرد. در این روش نوع خاک هیچ گونه محدودیت اجرایی ایجاد نمی‌کند و در بازه دمایی بالایی قابل اجرا است. بر پایه آزمایشات و تجربیات محلی سرعت اجرا به نوع خاک، سرعت حفاری‌، نوع اسکلت شمع‌، قطر دیواره‌ی لوله مورد استفاده بستگی دارد.

به کمک این روش، ترک‌ها و نشست‌های غیر همگن کنترل و احتمال تحریب به حداقل مقدار خود می‌رسد. همچنین علاوه بر مزیت‌های فوق اثرات سازه‌های جدید در سازه‌های قدیم و فرسوده را به کمرتین مقدار خود می‌رساند.

روش بالا بردن برای ترمیم نشست پی

این روش که ساختمان‌ها را بلند می‌کند متداول‌ترین و مورد استفاده‌ترین روش برای ترمیم نشست ساختمان‌ها است و ممکن است به چندین گروه طبقه بندی شود که بستگی به اندازه ساختمان، وضعیت مکان و خسارات واقعی دارد. این روش مستلزم بالا بردن قسمتی از یک ساختمان یا تمام ساختمان با استفاده از جک است. در این روش معمولاً از جک هیدرولیکی استفاده می‌شود. جک باید ظرفیت ۲ تا ۳ برابر بار ساختمان را به ساختمان وارد کند. برای بالا بردن ساختمان، نیاز به نیروی عکس العمل است (جک برای بلند کردن سازه نیاز به جایی برای ایجاد نیروی عکس العمل دارد).

می‌توان این نیروی عکس العمل را از طریق خود پی ایجاد کرد و جک را طوری قرار داد تا این نیرو تامین شود. یک جک مکانیکی برای تامین نیروی عکس العمل استفاده می‌شود. یک شمع جدید برای تامین نیروی عکس العمل در زمین قرار داده می‌شود.

حالت اول برای زمانی است که نشست را آسان و به سرعت ترمیم کرده و برای ساختمان با اندازه‌های کوچک با تخریب کم مناسب است. حالت دوم برای زمانی مفید است که خاک اطراف ساختمان مقاوم باشد و باز نشست کمی داشته باشد. حالت سوم  وقتی استفاده می‌شود که نیروی عکس العمل نتواند از پی موجود یا زمین تامین شود‌.

روش مخلوط ماسه سیمان برای مقاوم سازی پی

بیشتر روش‌های ترمیم اساساً مستلزم یک برنامه مکانیکی برای بالا بردن پی است در این خصوص استفاده از جک دارای اطمینان بالایی است. البته بعضی از روش‌ها مانند تزریق گروت به زمین برای بالا بردن پی‌های سطحی دارای اطمینان کمی است اگر چه ممکن است برای حالت‌هایی که ترمیم سریع و ساده مورد نیاز باشد مناسب است. روش گروت به طور عمده به دو نوع طبقه بندی می‌شود.

  • در روش اول گروت را به اطراف پی تزریق می‌کنند و در روش دوم گروت رت به صورت جامد در جاگذاری می‌کنند.

برای ترمیم بهتر پی روش بهتر و مناسب‌‌تر است که تزریق گروت در زیر پی یا اطراف شمع انجام شود‌. برای ترمیم نشست‌های نامساوی روش دوم مناسب‌تر است.

اخیراً روش جدیدی برای انجام این روش ترمیم پیشنهاد شده‌ که در مراحل آزمایش قرار دارد. گروت در این روش تا حد بالایی جامد است (اسلامپ تقریباً صفر)‌، تحت فشار زیاد به زمین منتقل می‌شود. برای ترمیم نشست‌های نامساوی به وسیله گروت لازم است از گروت غیر فشرده استفاده شود.

ترک پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید
Enter the text from the image below