دیوارهای وزنی
دیوارهای وزنی دیوارهایی هستند که عامل پایداری آنها در مقابل نیروهای خارجی وزنشان است. معمولاً از بتن غیرمسلح (دیوار وزنی بتنی) یا بنایی سنگی (دیوار وزنی بنایی) ساخته میشوند.
عوامل عمده در طرح دیوارهای حایل وزنی
- وضعیت خاک بستر و تنش مجاز آن
- مصالح دسترس در منطقه شامل شن، ماسه، سنگ ساختمانی، سیمان
- بارهای طراحی
- تناسبات اولیه هندسه دیوار
- کنترلهای پایداری و تنشهای مجاز
مصالح بتن
استفاده از بتنی با مقاومت فشاری مشخصه ۱۵ تا ۲۰ نیوتن بر میلیمترمربع روی نمونه استوانهای معمولاً نیازهای طراحی دیوارهای حایل وزنی را برآورده مینماید. در صورتی که بنا به شرایط محیطی، دوام و پایداری مصالح دیوار مد نظر باشد، استفاده از بتنی با مقاومت مشخصه بیشتر و رعایت حداقل نسبت آب به سیمان مطابق ضوابط آیین نامه بتن ایران (آبا) و ضوابط عمومی طراحی سازههای بتنی آبی لازم خواهد بود.
مصالح بنایی
سنگهای بنایی
در نشریه شماره ۹۰ سازمان مدیریت و برنامه ریزی، مشخصات فنی سنگهای مورد استفاده در ساخت دیوارهای سنگی بنایی و همچنین روش ساخت این نوع دیوارها را ارائه نموده است. به طور مثال توف سبز البرز از جمله سنگهایی است که در احداث دیوارهای سنگی مورد استفاده قرار میگیرد.
ملات
ملاتهای مورد استفاده در دیوارهای بنایی سنگی شامل ملات ماسه سیمان و ملات باتارد است.
بارهای طراحی
نیروهای طراحی وارد بر دیوارهای حایل وزنی شامل بارهای زیر هستند.
- بار مرده
- وزن خاک
- فشار جانبی خاک
- فشار آب زیرزمینی
- فشار برخاست
- فشار جانبی ناشی از سربار
- فشار برخورد امواج
- نیروهای زلزله
- فشار یخ
تنشهای مجاز دیوارهای بنایی سنگی
تنش کششی مجاز ناشی از خمش و تنش برشی مجاز در دیوارهای بنایی سنگی در صورت وجود نظارت مؤثر بر اجرا مساوی ۰/۱ نیوتن بر متر مربع و در صورت عدم وجود نظارت مؤثر مساوی ۰/۰۵ نیوتن بر متر مربع توصیه میشود.
برآیند کل نیروهای وارد بر مقطع افقی دیوار باید در محدوده داخلی و یا نزدیک هسته مقطع شالوده باشد تا از ایجاد تنشهای کششی قابل ملاحظه در دیوار جلوگیری به عمل آید.