نشریه شماره ۱۷۸ (ضوابط طراحی ساختمان‌های اداری)

نشریه شماره ۱۷۸

هدف از تهیه نشریه شماره ۱۷۸، تدوین ضوابط طراحی فضاهای اداری، استفاده بهینه از فضاهای اداری در دستگاه‌های دولتی و کاهش هزینه ناشی از توسعه ساختمان‌های مذکور است. وزرات مسکن و شهرسازی موظف است با همکاری سازمان مدیریت و برنامه ریزی و موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران استانداردها و الگوی ساخت ساختمان‌های اداری را تهیه و پس از تایید شورای عالی تعیین الگوی مصرف و تصویب هیات وزیران ابلاغ نماید. مفاد نشریه شماره ۱۷۸ بر گرفته از مجموعه مطالعات گسترده‌ای تحت عنوان موازین و معیارهای طراحی ساختمان‌های اداری است.

فضاهای ساختمان اداری

تمامی فضاهای یک ساختمان اداری در ۵ گروه به شرح زیر طبقه بندی می‌شود.

گروه ۱ (فضاهای اصلی)

منظور فضاهایی هستند که کار اصلی اداری مستقیماً در آنها انجام می‌شود. مانند اتاق‌های کارشناسی یک یا چند نفره، سالن‌های کار گروهی، اتاق‌های جلسات، بایگانی جاری (در ارتباط با کار اداری)، محل دستگاه فتوکپی، انبار روزمره، لوازم مصرفی و موارد مشابه.

گروه ۲ (فضاهای وابسته اصلی)

منظور فضاهایی هستند که برای تسهیل و خدمت رسانی انجام کار پیش بینی شده و در کنار فضاهای گروه یک شکل می‌گیرند. مانند سالن اجتماعات، کتابخانه،‌کلاس‌های آموزشی، مرکز تلفن، اطلاعات، نگهبانی، مراکز تهیه میکروفیلم، رایانه، تکثیر، بایگانی راکد و موارد مشابه.

گروه ۳ (فضاهای رفاهی)

منظور فضاهایی هستند که برای تامین رفاه کارکنان و مراجعین در ساختمان اداری پیش بینی شده و در کنار فضاهای گروه ۱ و ۲ شکل می‌گیرند، مانند نمازخانه، غذاخوری، آبدارخانه، فروشگاع تعاونی، مرکز کمک‌های اولیه، سرویس‌های بهداشتی و موارد مشابه.

گروه ۴ (فضاهای پشتیبانی)

منظور فضاهایی هستند که برای پشتیبانی فعالیت‌ها و خدمات اداری پیش بینی شده و به طور غیر مستقیم در کنار فضاهای گروه ۱ و ۲ و ۳ شکل می‌گیرند. مانند تعمیرگاه لوازم، تعمیرگاه خودرو، انبارهای اصلی، فرعی و استقاطی، رختکن و دوش کارکنان خدمات، اتاقهای نظافت، بارانداز، توقفگاه،‌تاسیسات مرکزی و کنترل آن در طبقات و موارد مشابه.

گروه ۵ (فضاهای گردش)

منظور فضاهایی هستند که برای ارتباط بین فضاهای یاد شده و سطوح زیرساخت (دیوارها و ستون‌ها) پیش بینی می‌شوند و عبارتند از.

گردش افقی در طبقات
گردش عمودی بین طبقات

کارایی ساختمان (بهره‌برداری مفید ساختمان)

عبارت است از نسبت زیر بنای خالص ساختمان به زیر بنای کل آن، این شاخص از تکنولوژی ساخت، نحوه ترکیب فضاها، نحوه راهبری و … تاثیر می‌پذیرد. مقدار تعیین شده برای شاخص کارایی ساختمان در این نشریه حداقل ۶۵٪ است.