اندرکنش اجزای سازهای و غیرسازهای
اگر چه کانون توجه، عملکرد اجزای غیرسازهای است، اما گاه با اعمال بعضی اصلاحات در سیستم سازهای می‌توان خسارات وارد شده به اجزای غیرسازهای را محدود کرد. در مراحل اولیه پروژه‌های ساختما‌ن‌سازی جدید، مباحث کارفرما و مهندسان معمار و سازه در مورد مزایا و معایب سیستم‌های مختلف سازهای مفید خواهد بود.
داشتن درکی از اندرکنش بین سازه و اجزای غیرسازهای برای کارفرما دارای اهمیت است. سیستم‌های سازهای اغلب بر اساس سختی جانبی یا انعطاف پذیری توصیف می‌شوند. به عنوان مثال، ساختمانهای بتن مسلح با دیوار برشی در مقایسه با ساختمانهای با اسکلت فلزی مشابه، سخت‌تر هستند.
در بسیاری از موارد، تیم طراحی سیستم قاب شکل پذیر را انتخاب می‌کند، زیرا مطابق آیین‌نامه، طراحی نیروهای زلزله آنها در مقایسه با سیستم‌های دیوار برشی کمتر است و در نتیجه هزینه آنها به ظاهر کمتر به نظر می رسد. ساختمان‌هایی که تغییر مکان جانبی کمتری دارند، عموماً خسارات غیرسازهای کمتری را تجربه خواهند کرد. اگر هزینه مورد نیاز برای ارتقای سیستم سازهای کم باشد، گرفتن فاصله از حداقل‌های آیین‌نامه و انتخاب نوعی از سیستم سازهای که عملکرد اجزای غیرسازهای را بهبود بخشد، مقرون به صرفه خواهد بود. همچنین برای حفاظت پنجره‌ها و تیغه‌ها در زمان زلزله، تعبیه درزهای حرکتی برای جدا کردن تیغه‌ها از حرکات نسبی اجزای سازه مطلوب خواهد بود. طراحی این درزها بستگی به سختی یا جابه‌جایی نسبی قابل انتظار طبقات ساختمان در زمین لرزه دارد.
در صورتی که کارفرما به دنبال کاهش پتانسیل آسیب دیدگی اجزای غیرسازهای در زلزله باشد و برای تأمین آن خواهان دقت بیشتری در طراحی سازهای، معماری، مکانیکی و برقی ساختمان باشد، ضروری است که در ابتدای امر، با تشکیل جلساتی بین کارفرما و تیم طراحی، موارد فوق به بحث گذاشته شود و تصویر واضحی از اهداف پروژه ترسیم شود.
مقایسه فنی و اقتصادی سیستم‌های سازهای
همواره انتخاب بهترین و کارآمدترین فناوری ساخت برای سازندگان و کاربران ساختمان، با توجه به شرایط مختلف همچون مکان احداث، شرایط آب و هوایی، استحکام و مقاومت مورد انتظار، اهمیت مصرف انرژی، نوع کاربری سازه (انتظاراتی که از آن ساختمان می‌رود) و به ویژه مسائل اقتصادی تعیین کننده نوع سازه است. از این رو به طور قطع نمی‌توان گفت که یک نوع سازه برتری مطلقی نسبت به مابقی سیستم‌ها داشته بلکه در هر شرایطی ممکن است هر کدام برتری نسبی بر دیگری پیدا کنند.
استفاده از سیستم‌های نوین ساخت و ساز به صورت تولیدات صنعتی به طوری که بتواند در کاهش مدت زمان اجرا، مصالح مصرفی و حداقل نمودن هزینه‌های مربوطه مؤثر باشد امری مفید و مورد نیاز بازار ساختمان کشور است. صنعتی کردن ساخت لزوماً به معنی استفاده از یک سیستم کاملاً جدید و متمایز عملیات ساختمانی است. اجرای صنعتی ساختمان پیوندی اساسی با مفهوم پیش سازی دارد که به معنی ساخت بخشی از قطعات تشکیل دهنده ساختمان در محیط کارخانه و حمل و استفاده در محل نهایی است.
بطور خلاصه صنعتی سازی اهداف زیر را مد نظر داشته است.
- ساخت سازه با استفاده از روش‌های مکانیزه به منظور تسریع در کار
- به کارگیری روش‌هایی جهت بهره برداری از ساختمانی عایق، مدرن و ایمن
- انجام کار در شرایط کنترل شده و تلاش در جهت کاهش تاثیر شرایط متغیر و نامساعد محیطی و ایجاد امکان کنترل کیفی بالاتر و اتلاف کمتر مصالح