شاتکریت
شاتکریت خشک
در این روش سنگدانهها با سیمان ترکیب شده (حداکثر مقدار آب در ترکیب اولیه حدود ۵ % بوده که به منظور جلوگیری از ایجاد گرد و غبار با مصالح ترکیب میشود) و به وسیله دستگاهی موسوم به پمپ شاتکریت توسط هوای فشرده به داخل لولههای لاستیکی پمپ شده و از طریق افشانه به سطح مورد نظر پاشیده میشود آب مورد نیاز مخلوط در افشانه (نازل) با فشار حدود ۱۰ تا ۱۵ بار به مخلوط اضافه میشود.
امروزه روش خشک با استفاده از تجارب علمی و روشها و ماشین آلات جدید به حد قابل قبولی از کیفیت و اقتصاد رسیده است این روش که از ابتدای ابداع شاتکریت مرسوم بوده است با توجه به دستگاههای اجرایی کوچک و عدم نیاز به تراکمیکسر و ماشینهای حمل بتن انتظار میرود در آینده نیز نقش اساسی را در تحکیمات حفاریها به عهده داشته باشد در این روش انتقال مصالح و نگهداری مصالح خشک به صورت طولانی مدت امکانپذیر بوده و امکان پمپ کردن مصالح از محل دستگاه تا ارتفاع ۱۰۰ متر و طول ۳۰۰ متر وجود دارد این فواصل تقریباً ۱۰ برابر فواصل پمپ کردن در روش تر که متعاقباً شرح داده خواهد ش، است.
در فرآیند شاتکریت ترکیبی خشک مواد ترکیبی شامل (سیمان، مصالح دانهای و سنگی و مواد افزودنی) پمپاژ میشوند و به داخل یک مجرای حامل در حالت خشک و آب نیز درست در قسمت دهانک نازل قبل از پرتاب شدن روی سطح مهیا شده مخلوط و اضافه میشود.
اشکالات روش خشک
یکی از مشکلات روش خشک فرسایش بوشها، واشرهای لاستیکی و قطعات تحت اصطکاک است. مسئله دیگر تولید گرد و غبار زیاد است که با توجه به فضاهای بسته زیرزمینی مشکلات زیادی را در بر دارد برای مقابله با گرد و غبار با افزایش فشار آب تا ۸۰ بار به نتایج مناسبی دست یافتهاند که تامین این فشار هزینه زیادی را در بر خواهد داشت یکی دیگر از مشکلات روش خشک پس ریز زیاد مصالح در حدود ۱۵ تا ۳۵ درصد است.